ايسنا:چندي پيش، چهارده كاريكاتور موهن از رسول گرامي اسلام (ص) در روزنامهاي دانماركي به چاپ رسيد. قرار بود اين كاريكاتورها، تزيين بخش صفحات كتابي باشد كه نويسندهاي دانماركي در نقد اسلام و معرفي آن بعنوان دين خشونت و ترور به تحرير درآورده بود. بلافاصله پس از انتشار اين كاريكاتورهاي موهن در آن نشريه، چندين نشريهي ديگر نيز در فرانسه، نروژ، هلند، پرتقال، آلمان، و اردن آن تصاوير را منتشر ساختند. پافشاري مطبوعات غرب براي اسائهي ادب به رسول اكرم (ص) موجبات زبانه كشيدن آتش خشم مسلمانان در سراسر جهان از جمله كشورهاي عربي را فراهم آورد.
اندكي بعد، تقريبا تمامي اين مطبوعات اعلام نمودند كه قصد توهين به مقدسات مسلمانان را نداشته و ندارند و صرفا به دليل آزادي بيان اين كاريكاتورها را منتشر نمودهاند.
نكتهاي كه پس از شنيدن اين گونه بهانهها به ذهنم خطور كرد اين بود كه آيا اروپا واقعا به آزادي بيان اعتقاد دارد و آن را رعايت ميكند؟
شايد اگر دقت كنيد، درمييابيد كه برخورد اروپا و غرب با آزادي بيان مانند بسياري از برخورد ايرانيان، متناقض است و غرب در رفتار خود كاملا عمل متناقضي را از خود بروز ميدهد.
بعنوان مثال، ميتوان به مسالهي هلوكاست در غرب اشاره نمود. اينجانب هلوكاست را نفي نميكنم، اما آيا اروپاييان براي ارايه نظرات مخالف خود پيرامون هلوكاست از آزادي بيان لازم برخوردارند؟
درست همين چند روز پيش بود كه دولت آلمان براي جلوگيري از خروج يك انديشمند آلماني براي سفر به ايران و شركت در همايش هلوكاست پاسپورت وي را ضبط نمود و مسوولين آن كشور چنين استدلال نمودند:"ترسيديم موضعي اتخاذ شود كه موجبات شرمساري آلمان را فراهم آورد."
اگر يادتان باشد، چند سال پيش نيز روژه گارودي انديشمند بزرگ فرانسوي با استناد به قانوني كه دروغ پنداشتن هلوكاست را در فرانسه ممنوع ميدانست راهي زندان شد. چرا كه در آخرين كتابش، تعداد شش مليوني قربانيان
كورههاي آدم سوزي را اغراق دانسته و رقم صحيح را يك مليون و پانصد هزار نفر اعلام نموده بود. اين امر ميتواند بيانگر ميزان پايبندي غرب و بويژه اروپاييان به آزادي بيان رفتار دوگانه ايشان باشد
