ايرنا:استفاده از فناوريهاي جديد جرم شناسي به يك گروه از محققان امكان داده تا نشان دهند نقاب مرگي كه در قرن هفدهم ساخته شده بود، متعلق به "ويليام شكسپير" شاعر و نويسنده سرشناس انگليسي است.ماسك مرگ يك صورتك گچي است كه در اروپا و در قرون گذشته به هنگام مرگ اشخاص بر قالب صورت آنان تهيه مي‌شد و نقش چهره افراد را هنگام مرگ ثبت مي‌كرد.

شكسپير در سال ‪ ۱۶۱۶‬و در سن ‪ ۵۲‬سالگي درگذشت. اين تاريخ روي نقاب مرگي كه به سال ‪ ۱۸۴۲‬يافت شد، حك شده است.
اما از زمان اكتشاف اين نقاب در اوايل قرن نوزدهم تاكنون همواره در ميان محققان بر سر اين موضوع كه آيا اين ماسك واقعا به شكسپير تعلق دارد يا نه اختلاف نظر بوده است.
شماري از محققان مدعي بودند كه شباهتهاي ظاهري ميان اجزاي چهره ماسك و تصاويري كه از شكسپير بر جاي مانده آنقدر نيست كه تعلق آن به شكسپير را محرز سازد.
اما يك محقق آلماني به نام "همرشميت هامل" در سفري به لندن با تنديسي موسوم به تنديس داوننت ‪ Davenant bust‬مواجه شد كه در يكي از باشگاههاي قديمي لندن به نام گاريك نگاهداري مي‌شود.
اين تنديس به شكسپير تعلق دارد اما مورخان در گذشته مدعي شده بودند كه اين تنديس كه نيم تنه شكسپير را نشان مي‌دهد ‪ ۱۴۲‬سال بعد از مرگ شاعر انگليسي به وسيلع لويي فرانسوا روبيلياك مجسمه ساز فرانسوي ساخته شده است.
هامل از "ريچارد آلتمان" از اعضاي اداره فدرال تحقيقات جرم‌شناسي آلمان درخواست كرد كه تنديس را با يك تصوير حكاكي شده و دو نقاشي كه اغلب متخصصان آن را متعلق به شكسپير مي‌دانند، مقايسه كند. آلتمان با استفاده از روشهاي جرمشناسي كه براساس آن مي‌توان مشخص ساخت كه آيا تصاوير مختلفي كه از يك فرد تهيه شده، همگي به او تعلق دارد يا نه، به اين نكته پي‌برد كه شباهت دقيقي ميان چشمها و بيني و لبهاي نقاشي‌ها و تنديس وجود دارد.
به گفته التمن اين شباهت مشخص مي‌كند كه اين تصاوير و تنديس همگي به شخص واحدي تعلق دارند.
در مرحله بعد مهندسان شركت كونيكا مينولتا در اروپا كه متخصص در امور تصويربرداريهاي الكترونيك و ديجيتالي هستند تصاويري اسكن شده و ديجيتالي از نيم تنه و نقاب مرگ تهيه كردند و با استفاده از آنها مدلهاي سه بعدي كامپيوتري از اين تصاوير بوجود آوردند و انگاه اين دو مدل سه بعدي را بر روي هم منطبق كردند.
ميان پيشاني، چشمها و بيني اين دو مدل سه بعدي انطباق كامل برقرار بود. اما لبهاي مدلي كه با استفاده از ماسك مرگ ساخته شده بود باريك‌تر از لبهاي مجسمه بود.
به گفته هامل علت اين امر آن ا ست كه لب پس از مرگ به واسطه از دست رفت فشار خون كوچك و باريك مي‌شود و به اين ترتيب ماسكي كه از روي صورت چهره جسد توليد مي‌شود داراي لبهايي كوچكتر از حد اوليه است.
خانم هامل در كتابي كه هفته گذشته منتشر شد، نوشت با تحقيقاتي كه با كمك آلتمن انجام داده اين نكته را روشن ساخته كه تنديس داوننتد واقعا متعلق به شكسپير است و از اين گذشته تاريخ ساخت اين تنديس به حدود ‪ ۱۶۱۳‬و زماني كه خود شكسپير در قيد حيات بوده باز مي‌گردد.
به گزارش هفته‌نامه علمي "نيو ساينتيست" متخصصان انگليسي هنوز در مورد نتايج بدست آمده قانع نشده‌اند. "كاترين الكساندر" از موسسه شكسپير در "استراتفورد اپان آيون" معتقد است كه مقدمات استدلال خانم هامل دقيق نيست.
خانم الكساندر معتقد است كه در دوره ملكه اليزابت در انگلستان در قرون شانزدهم و هفدهم مردان براي تصويرها يا شمايل‌ها ظاهر خود را مي‌آراستند تا خوشپوش و ثروتمند به نظر آيند و چندان در بند آنكه تصويرشان مطابق اصل باشد، نبودند.

وي مي‌گويد: بسياري از مجسمه‌ها و نقاشيهاي بازمانده از آن دوران به يكديگر شبيه هستند، هر چند كه به اشخاص مختلف تعلق داشته‌اند.