ايسنا:يك جراح اعصاب در موسسه عصب‌شناسي Methodist NI اولين كسي است كه براي نشان‌گذاري نانولوله‌ها توسط نقاط كوانتومي از يك روش مبتني بر آنزيم استفاده كرده است.
به گزارش سرويس «فن‌آوري» ايسنا، اين روش اين امكان را براي محققان فراهم مي‌كند كه به نحو بهتري نانولوله‌هاي كربني تك‌ديواره را مشاهده كنند.

توانايي اين نوع نشان‌گذاري اين امكان را فراهم مي‌كند كه بتوان از نانولوله‌ها، نانوماشين‌ها يا هر ابزار نانومقياس نوري ديگر در تحقيقات بيوپزشكي استفاده كرد.
يكي از كاربردهاي عملي اين روش مي‌تواند رهاسازي دقيق داروها درون سلول‌هاي سرطاني بدون آلوده كردن سلول‌هاي اطراف باشد.
David Baskin جراح اعصاب در موسسه عصب‌شناسي Methodist NI و همكارانش يافته‌هاي اين تحقيق را در شماره مارس 2006 نشريه BioTechniques به چاپ رسانده‌اند.
Baskin و Vladimir Didenko از يك آنزيم براي ايجاد پيوند جهت اتصال نانوبلورهاي نيمه‌هادي يا نقاط كوانتومي به نانولوله‌ها استفاده كردند.
از آنجا كه نانولوله‌ها نور را جذب مي‌كنند، بنابراين ديده نمي‌شوند.
محققان سعي كرده‌اند راهي پيدا كنند كه اين نانولوله‌ها درون موجود زنده ديده شوند. ويژگي جذب نور نانولوله‌ها با استفاده از نقاط كوانتومي از بين مي‌رود.
دكتر Baskin مي‌گويد: «از طريق اتصال اين نقاط كوانتومي به شكل دانه‌هاي يك رشته، ما اين توانايي را داريم كه ده‌ها، صدها و يا هزاران رشته را به همديگر متصل كرده و نانوماشين‌هايي را به وجود آوريم كه مي‌توانند به عنوان يك روبشگر عمل كند. اين نانوماشين‌ها به محققان اين امكان را مي‌دهند كه نگاه جديدي به سلول‌ها، پروتئين‌ها و مولكول‌هاي DNA داشته باشند».

زماني كه نانولوله‌ها فلورسانس باشند، مي‌توانند توسط ميكروسكوپ مشاهده شوند و اين امر امكان ساخت ابزارهاي نانومقياس را فراهم مي‌كند.

دكتر Baskin مي‌گويد: «ما از امكان توسعه يك روزه روبشگرهايي براي تحقيقات بيوپزشكي، محاسبات كوانتومي، و حتي امكان ايجاد اينترنت كوانتومي صحبت مي‌كنيم كه پيشرفتي بزرگ در دنياي نانو خواهد بود».

به گزارش ايسنا از ستاد ويژه توسعه فن‌آوري نانو، دكتر Baskin و دكتر Didenko علاوه بر اين تحقيقات، با دكتر ريچارد اسمالي برنده فقيد جايزه نوبل كه باكي‌بال‌ها را توسعه داد، كار كرده‌اند.

اين تحقيقات بر روي دست‌كاري نانولوله‌هاي كربني جهت ايجاد روبشگرهاي فلورسانس تمركز داشت كه هيچ محقق ديگري تاكنون چنين كاري را انجام نداده است.

دكتر Baskin، دكتر Didenko و دكتر اسمالي راهي براي پيچيدن محكم يك ماده پليمري اطراف يك نانولوله (همانند قرقره نخ) پيدا كردند تا از اين طريق يك نانولوله را نشان‌گذاري كنند.

اين كار به ايجاد يك روبشگر فلورسانس منجر شده و باعث شد تا بتوان نانولوله‌هاي منفرد را توسط ميكروسكوپ فلورسانس مشاهده كرد.

انتهاي پيام