ايرنا:تحقيقات جديد نشان ميدهد ناامني عاطفي نقش مهمي در ايجاد تصور منفي فرد از اندام خود در زنان مبتلا به اختلالات تغذيهاي دارد.
به گزارش رويترز هلث از نيويورك، اين موضوع نشان ميدهد تمركز بيشتر بر اضطراب ناشي از جدايي در سنين پايين و ناامني عاطفي به پيشگيري و درمان اختلالات تغذيهاي كمك ميكند.
دكتر "آلفونسو ترويسي" و همكارانش در مطالعه خود نوشتند، بر اساس فرضيه دلبستگي، تجربههاي انسان در سالهاي اول زندگي، شخصيت وي را در بزرگسالي شكل ميدهد.
كودكاني كه از نظر عاطفي مورد توجه قرار ميگيرند از خودشان الگوي يك فردي ارزشمند و مورد علاقه و از ديگران الگوي افراد دوست داشتني ميسازند.
اما كودكاني كه مورد بيتوجهي يا طرد مراقبان خود قرار ميگيرند به اين باور ميرسند كه نميتوانند به مراقب خود اعتماد كنند و كم كم اين احساس در آنها پديد ميآيد كه شايسته دوست داشتن نيستند.
به گفته محققان، افزايش نارضايتي از تناسب اندام در افرادي كه تعلقات متزلزل و ناپايدار دارند با كاهش احساس خود ارج نهادن و افزايش نياز به پذيرفته شدن از طرف ديگران ارتباط دارد.
ترويسي و همكارانس از دانشگاه رم ، با استفاده از پرسشنامههاي معتبر ارتباط ميان دلبستگيهاي ناپايدار و اضطراب ناشي از جدايي اوليه را با احساس نارضايتي از تناسب اندام در ۹۶زن ۲۰تا ۴۰ساله مبتلا به بي اشتهايي عصبي و يا جوع عصبي بررسي كردند.
اين گروه دريافتند حتي پس از درنظر گرفتن تاثير افسردگي و وزن بدن، ناامني عاطفي و اضطراب ناشي از جدايي زودهنگام ارتباط نيرومندي با ذهنيت منفي فرد از اندام خود دارد.
اخيرا گزارش شده است در نمونهاي از دختران نوجوان و آنهايي كه قبل از سن بلوغ قرار دارند، دختراني كه ناامني عاطفي داشتند در مقايسه با دختراني كه امنيت عاطفي داشتند نگراني بسيار زيادي در مورد وزن داشتند و عزت نفس آنها نيز كمتر بود.
مشروح اين مطالعه را ميتوانيد در شماره مه و ژوئن ،۲۰۰۶مجله " "Psychosomatic Medicineبخوانيد.
