المپيک مىخواهيد به ورزشگاه برويد!
هموطن-هواى تهران مساعد نيست. دل آسمان پر است اما اين بهانه خوبى براى نرفتن به ورزشگاه نيست. اميدواريم که امروز در زمان مسابقه دو تيم اميد ايران و استراليا شرايط جوى مساعد شود اما حتى اگر سنگ هم از آسمان ببارد باز هم تنها گذاشتن تيم اميد نمىتواند پذيرفتنى باشد.
پس از به پايان خط رسيدن استقلال، تنها اميد ما براى داغشدن تنور فوتبال همين تيمى است که امروز در ورزشگاه آزادى به ميدان مىرود. شما را در ورزشگاه مىبينيم، مطمئن هستيم.
آنها مىترسند
مربى استراليا مصاحبه کرده و گفته با گرفتن يک تساوى از ايران خوشحال مىشويم، او قرار نيست خوشحال شود، اين ما هستيم که بايد با پيروزى مقابل استراليا يک نيمچه جشنى بگيريم و خودمان را براى جشن بزرگ که صعود به المپيک است آماده کنيم.
خوشبختانه آنها هنوز از فوتبال ما مىترسند هر کس که در آزادى با يک تيم ايرانى بازى دارد بايد بترسد.
شکستن طلسم
المپيک يکى از معدود آرزوهاى فوتبال ما است که نزديک به سه دهه تحقق نيافته و مثل يک حسرت باقى مانده. اين بار اگر بليت حضور در المپيک را به دست نياوريم فاجعه است.
گروه ما سخت است، مىدانيم اما براى نشان دادن اراده جمعى بايد از پس کار شاق برآمد، از قديم اين سرود در خاطرهمان مانده که حريف حتى اگر سنگ خارا هم باشد، ما هم آهنيم.
جنس جور
استراليا روز سختى پيش رو دارد. آنها اگر توانستند جلوى سرعت کعبى را بگيرند، بايد فکرى به حال شوتهاى راه دور عادل کلاهکج کنند، قدرت دريبلزنى اولادى را کمتر مدافعى مىتواند مهار کند، اميد روانخواه يک بازيساز حرفهاى است، ميلاد ميداودى تمام فاکتورهاى ستارهشدن را دارد. ما يک دروازهبان خوب مثل سوشا مکانى داريم که بهروز سلطانى او را تأييد کرده. در دفاع هم حنيف عمرانزاده و يارانش قدرت مهار خط حمله استراليا را دارند، جنس بگوويچ جور است.
ختم کلام
اگر المپيک مىخواهيد، اگر آينده فوتبال را مىخواهيد، اگر جامجهانى 2010 را مىخواهيد، اگر مىخواهيد يک تيم خوب براى فرداى فوتبال ايران داشته باشيم امروز به ورزشگاه بيائيد. اميد استراليا بايد در فضاى ورزشگاه آزادى غرق شود.
