به دليل شيوع نسبي بالاي بيماري هاي قلبي در زنان سنين باروري، اين بيماري ها با شدت هاي مختلف باعث عارضه دار شدن حدود 1درصد از بارداري ها مي شوند.

«آذر همرنگ» پرستار مرکز آموزش درماني الزهرا(س) شهر رشت در خصوص نارسايي قلب و حاملگي و اقدامات لازم جهت پيشگيري از عوارض قلبي مادران به خبرنگار سرويس «بهداشت و درمان» ايسنا واحد علوم پزشکي ايران، گفت: بيماري قلبي سومين علت شايع مرگ و مير در زنان 25 تا 46 ساله است؛ به طوري که بيماري هاي قلبي هنوز هم عامل عمده مرگ و مير در مادران کشورهاي پيشرفته از جمله امريکا و ساير نقاط جهان به شمار مي آيد.
وي افزود: نارسايي قلب يک وضعيت پاتولوژيک است و به دليل اختلال عملکردي قلب، خون لازم براي رفع نيازهاي متابوليک بدن وجود ندارد.

همرنگ ادامه داد: دگرگوني هاي چشمگير هموديناميک در اوايل حاملگي بارزتر است و زناني که اختلال عملکردي چشمگير باليني قلبي داشته باشند پس از رسيدن به ميانه بارداري دچار تشديد نارسايي قلبي مي گردند و در سايرين نارسايي قلبي پس از هفته 28 حاملگي به حداکثر خود مي رسد.
وي با اشاره به اين مطلب که اکثر موارد نارسايي در هنگام زايمان رخ مي دهد اضافه کرد: دستيابي به نتايج مطلوب در مادران مبتلا به نارسايي قلب بستگي به ظرفيت عملکردي قلب، ساير عوارض که بار قلب را مي افزايند و کيفيت هاي درماني پزشکي ارائه شده دارد. ضمن آنکه عوامل روانشناختي، اجتماعي و اقتصادي نيز مي تواند حائز اهميت فوق العاده باشد.
همرنگ در خصوص اقدامات عمومي و تخصصي مراقبت از مادران مبتلا به بيماري قلبي توصيه کرد: مراجعه به متخصص قلب جهت تشخيص نارسايي قلبي، انجام روش هاي تشخيصي بيماري با توجه به سن بارداري و تغييرات فيزيولوژيک بارداري، پيشگيري از عفونت به عنوان عامل مهم ايجاد نارسايي ناشي از زايمان، تسکين درد و اضطراب حين زايمان و از سوي ديگر حالت دادن مناسب بدن مادر و چرخش جانبي در حين زايمان و اکسيژن درماني از عمده مراقبت هاي لازم در اين زمان به شمار مي رود.
وي همچنين به بررسي ريه جهت تشخيص نارسايي احتقاني قلب و کنترل علائم حياتي، ارجحيت زايمان طبيعي، کنترل خونريزي پس از زايمان، تعيين داروي ضد انعقاد قبل از زايمان و بعد از سزارين و همچنين توصيه انتخاب روش مناسب پيشگيري از بارداري تاکيد ورزيد.